Melenkolik Hikayesi

çet			Okunma
			663

Melenkolik Hikayesi

Melenkolik Hikayesi

Oysa ne kadar da zormuş onca kelimelerin içinde kendini anlatacak bir kavram bulmak!bulunca anlatabilmek karşındakine ve sonra anlaşılmadığını görmek ne kadar da kırıcı!bir de kırıldığın andaki “çıt” sesi duyulmuyorsa…

Oysa ne kadar da zormuş onca kelimelerin içinde kendini anlatacak bir kavram bulmak!bulunca anlatabilmek karşındakine ve sonra anlaşılmadığını görmek ne kadar da kırıcı!bir de kırıldığın andaki “çıt” sesi duyulmuyorsa…kale alınmıyorsan o kadar çığlıkta…yalnız,sadece kendinle baş başa kaldığını bilmek ne kadar da zor!ilerleyen her tik tak seslerinde daha da çok içime işliyor yalnızlığım.işte o anlarda,radyoda müzik ve ben.
merhaba yalnızlığıma eşlik eden gece ve benim yerime ağlayan gökyüzü!beni bekleyen uykusuz saatlerde hiçbir şey düşünmeden bırakıyorum kendimi şarkının melodisine.gitarın sesi…beni tamamlayan diğer yarım gibi.kaybettiğim onca kavramın yerini doldurmakta şuan!bırakmışım düşüncelerimi yağan yağmurun sularına.attım bedenimi çığlıklarımı anlatan o şarkıya…ruhumu kaybettim melodilerde.paramparçayım yine,her yerde…olması gerektiği gibiyim;biraz sakin,biraz hırçın…kendime yine sitemim.vurgun saatlerimdeyim!özgür bıraktım bugün bendeki benleri.ruhum,yüreğim,düşüncelerim,bedenim…olmak istediği yerde hepsi şimdi,bedenimden uzaklarda.kimisi rüzgarla savrulmakta,kimisi çığlıklar arasında sessizce kaybolmakta…ben ise melodilerin en güzel rengindeyim.renklerin her tonunda,yalnız bedenim!
Karanlıkların en koyusunda,ruhumun,onca çığlıklara inat beni aydınlattığı yerdeyim.dünle yarının ortası bir zamanda,meçhul bir yerde.tüm kavramlardan uzak…yalnız benim!