|
Çünkü aşk gitti |
Çünkü aşk gitti
Çünkü aşk gitti Bu yüzden partideki arkadaşlarımı duyarsız
buluyorum. Dünyayı değiştirme çabası aptalca görünüyor gözüme.
Yürüyüşlere katılmaktan, pankartlar taşımaktan, Polisle çatışmaktan
utanıyorum.
Oysa eskiden sevgiyle bakardım elmalara Ve orada yüzünü
görürdüm. Yüzü çamurları aydınlatırdı. Şehrin güneşi bu çamurlardan
doğardı. Öyle taşkın sevinçlerim vardı ki, susturun, derlerdi.
Umutsuzlar, sevgi yoksunları Susturun bu adamı Ne kadar da abartıyor
çamurlardaki ışığı Çünkü aşk gitti Ve ben şimdi köpeklerin gördüğü
güneşi bile kıskanıyorum. Ama bunu bildiğim halde yine de bu hayatın,
Benim duygularıma borçlu olduğunu iddia ediyorum.
Hayatı, gözlerimi
ayırmadan baktığım aynam kadar sanıyorum. Ölmediğimi fısıldıyorum
aynama Dünyanın ebediyen kötü ve artık değiştirilemez olduğunu
fısıldıyorum Etraftaki ışıksızlığı kalbime, içime daha derin
giremediğime yoruyorum. Çünkü aşk gitti Birinin bana kendini anlat,
demesinden ödüm kopuyor.
Anlıyorum ki kendimle meşgulken silinmiş adım
Dünyayı, hayatı, anlamları duygularımla boyadığımı sanırken,
Kaybolmuşum Şehrin halkı, şehrin aç suları dolmuş içime. Suların
içinde çığlık çığlığa binlerce göz girmiş sınırlarımdan Bunca çığlığın
ortasında kendimle uğraşırken, Suların içinde binlerce hiç kimse
olmuşum. Belki de bu yüzden güneşten çok paraya tapmak, Çok fazla
koymuyor bana Bizim çocukların ölümüne eskisinden daha az üzülmem,
Fazla acıtmıyor içimi Çünkü aşk gitti ve şimdi artık kimse tutunamıyor
içimde Kelimelerden şatolar yapıyorum kalbimde, Kelimelerden
barikatlar, köprüler Hayali çatışmalar, hayali dostluklar, hayali
ölümler Harflerden anıt mezarlar yapıyorum arkadaşlarıma.
Harflerden
buluşma yerleri, harflerden içkili sohbet geceleri. Çünkü şimdi bende
çok moda uzaktan sevmek Bugün ıstırap, yarın deniz Çünkü aşk gitti ve
şimdi artık sistemin dışında kalmaktan, Ölesiye korkuyorum Hesap
yapıyorum şiirlerimi yazdığım kâğıdın arkasına. Ev kirası, yakıt
parası, yol parası, taksitler İstikrarlı olur, paramı dikkatli
harcarsam, Aşk gittiği yerden yine bana geri döner sanıyorum. Kendimi
aldatıyorum sonumu hazırlayan kurallarla Terimden utanıyorum. Sık sık
yıkanıyorum. Asabi sulara anlatıyorum aslında sevilmeyi hak ettiğimi
Aşk varken defterimden sildiğim kimi tanıdıklarımı, İkiyüzlü bir umutla
arıyorum Beni benden çalanlara, beni nasıl bilirdiniz diye
soruyorum. Çünkü aşk gitti ve bu yüzden konuştukça eksiliyorum. Aşk
gitti ve ben odamın duvarındaki örümceğe bile yalan söylüyorum, Onu çok
sevdiğimi söylüyorum, Onu hep düşündüğümü Nasıl, nasıl bir şey terk
edilmek Bunu her gün, her an kendime tekrarlıyorum.
Sanki kendimi
acıttıkça, İlahların bana mucizeler yaratacağını sanıyorum Oysa
ilahlarla ilgisi yok terk edilmemin Anlatayım: Hani bazı geceler,
genellikle cumartesi geceleridir bu Diyelim arkadaşlarınız salonda
içki içip eğlenirken, Siz odanızda ateşler içinde hastasınızdır.
Kalkmak, yanlarına gitmek istersiniz; Ama bir türlü gücünüzü toplayıp
kalkamazsınız O sırada birinin gittiğini duyarsınız Bir kapı açılır
ve kapanır Çünkü ani bir sessizlik olur Ya da olmaz Salondakiler
yine eğlenip şarkı söylemeye devam ederler, Oysa sizin için o an, hayat
bitmiştir. Çünkü o gitmiştir! Sizin için çamurlardaki ışık olan,
gitmiştir. Geride bir tek çarpılan kapı sesi bırakarak Onu sonsuza dek
göremeyeceksinizdir. Sonra diğerleri gider Sonra siz de çıkarsınız
Sizin için her şey olanın terk edip gittiği evi dışardan gözlersiniz
İçerde bir mum yanar ve sadece aynadaki yokluğu aydınlatır. Etrafta
böyle binlerce ev vardır. Binlerce mum aynalardaki yokluğu aydınlatır.
Şimdi artık herkes boş evini bekliyordur. Mumunu Aynasındaki yokluğu
bekliyordur.
Böyle zamanlarda birbirini anlamak için bir araya
gelenler, Birbirini bir kez daha öldürür Su geçirmeyen topraklar
gibidir artık bekleyenler, Su derinlere inemediği, Geçip gittiği için,
Beklenen bahar gelmez bir türlü Beklenen ışık Yıllar gecede geçer.
Mevsimler Oysa bilirsiniz ki aşk varken ayrılıklar bile, Sevda yaratır
kendince. Oysa şimdi sınırlar çoktan kalkmıştır. Herkes herkesi
istediği vakit arayabilir. Sınırsız içki. Sınırsız İtiraf. Her keseye
uygun ikinci elden anılar Artık yakanızda dışlanmışları bir karanfil
gibi taşıyabilirsiniz İçe kapanışlar, sırlar, mahvoluşlar bile; Paraya
çevrilebilir artık Şehirleri suçlamak serbesttir. İhtiras tramvayında,
yangından önce ünlüler kurtarılır Geceleri uykusuz kalır aşkını
yitirmişler. Hatta hayat öpücüklerinden güvenli ve sonsuz bir dünya
kurarlar, Gücünü şöhretinden alanlara Çünkü aşk gitmiştir. Birazdan
sevgili de gider. Geride acılar kalmışsa bile Ne işe yaradıkları ise
ancak çok, Çok uzun yıllar sonra anlaşılır Aşk, geriye dönene kadar
Etiketler :
|
Yorumlar |
|
|
